HomeOpleidingenBijscholingenNieuws & InspiratieDocentenMediaContact

 

 

  

Regenboogverhaal           

    

Op 'n dag gebeurde het,
dat de kleuren van de wereld met elkaar
een verhitte discussie kregen.
Alle claimden dat zij de beste kleuren waren.
De meest belangrijke, de beste, de favoriet!

   

GROEN zei:
Natuurlijk, ik ben het meest belangrijk.
Ik ben het teken van leven en hoop.
Ik ben gekozen voor het gras, de bomen en bladeren.
Zonder mij, zouden alle dieren sterven.
Kijk maar eens naar het landschap
en je zult zien dat ik majestueus ben.

   

BLAUW onderbrak en zei:
Jij denkt alleen aan de aarde.
Maar kijk eens naar de lucht en de zee.
Het is toch het water
dat de basis vormt van al het leven.
In de lucht bij de wolken
en vanuit de oceaan.

   

GEEL gniffelde zachtjes:
Jullie zijn allemaal zo serieus.
Ik breng blijdschap, vrolijkheid en
warmte in deze wereld.
De zon, maan en sterren hebben allemaal mijn kleur
en iedere keer als je kijkt naar een zonnebloem
dan lacht de hele wereld.
Zonder MIJ zou er geen vrolijkheid bestaan.

   

ORANJE begon gelijk te blazen:
En ik ben de kleur van gezondheid en levenskracht!
Ik mag dan wel zeldzaam zijn, maar ik ben wel precies,
omdat ik zorg voor de behoeften van het menselijk leven.
Ik draag de belangrijkste vitaminen; denk maar aan
wortels, pompoenen, sinaasappelen en mandarijnen.
Ik hang hier niet de hele tijd rond zoals jullie hoor, maar
als ik dat wel doe dan vul ik de morgenstond en de avondkleur.
Mijn schoonheid is zó opvallend,
dat niemand van jullie aan mij kan tippen.

   

ROOD kon het niet meer uithouden en schreeuwde:
Ik ben de kleur van kracht en van leven gevend bloed.
Ik ben ook de kleur van gevaar en heldenmoed.
Ik wil vechten voor een goede zaak,
ik breng vuur in het leven.
Zonder mij zou de aarde leeg zijn
als de maan.
Ik ben de kleur van hartstocht en liefde
en daarmee het puntje op de i.

   

PAARS stond op in zijn volle omvang. 

Hij was erg groot en sprak met grote luister:

Ik ben de kleur van koningschap en macht. 

Vorsten, koningen en bisschoppen hebben 

mij tot hun kleur gekozen, want ik ben een 

teken van waardigheid en wijsheid. 

Over mij hebben de mensen geen twijfels of vragen. 

Ze luisteren alleen maar en gehoorzamen.

    

Toen kwam INDIGO aan het woord, rustiger dan 

alle anderen, maar niet minder beslist: 

Denk eens aan mij. Ik ben de kleur van de stilte. 

Jullie merken mij nauwelijks op. Maar zonder 

mij worden jullie allemaal oppervlakkig. 

Ik vertegenwoordig dromen en gedachten, 

de schemering en het diepe water, ik schep 

contrast en evenwicht. Ik ben onmisbaar 

voor gebed en innerlijke rust.

   

De kleuren begonnen te pochen,
ieder overtuigd van hun eigen gelijk,
zijn of haar superioriteit.
Hun gekibbel werd luider en luider.
Opeens was er een lichtende felle flits.
De donder rolde en knalde door de ruimte,
Een regenhoos viel meedogenloos neer.
Alle kleuren krompen ineen van schrik,
zochten bescherming bij elkaar en boven 

het protest van de kleuren, het geluid van 

de donder sprak de regen opeens helder en luid:

   

Jullie dwaze, dwaze kleuren,
om zo te vechten tegen elkaar!
Ieder wil de ander domineren.
Weten jullie dan niet dat jullie er zijn,
voor een speciaal doel dat heel anders is en uniek?
Geef elkaar eens een hand en kom naar mij toe.
De kleuren deden wat de regen had gevraagd
en maakten een halve kring met elkaar.
  

Toen ging de regen onverstoorbaar verder:
Van nu af aan als het regent,
en de zon speelt hierop in,

zal ieder van jullie door de lucht gaan,
in een boog van kleuren als her-innering!
Zodat jullie allemaal in vrede kunnen leven.

   

Want de regenboog is een teken van
vergeving en hoop voor de toekomst.
En iedere keer als er een fikse regenbui
de wereld weer gewassen heeft
en de regenboog weer verschijnt,
laat die ons herinneren
dat wij de ander kunnen leren
waarderen en respecteren.

  
Er is iets speciaals in ieder van ons.
Een ieder heeft zijn eigen talent gekregen
en zó is de mogelijkheid geschapen,
om verschillend te kunnen zijn.
Als we ons daarvan bewust worden,
verwerven wij de kracht
om samen de toekomst te vormen.

   

  

(Indiase legende/bewerkt door S. de Groot)